Eserim Eserindir genç performistlerle yola devam ediyor

Bir ses sürekli belirli bir noktayı göstererek Seni sana anlattı, dinledin, onlar gibi olman gerektiğine, olduğuna inandın. Gözlerin kapalıydı ve onlar yapma diyordu ama açtın ve sen siyahtın. Onlara benzemiyordun anlaşılmayı beklemenin umuduyla sarsıldı varoluşun, sisifosun taşından kurtuldun artık, kendinle başbaşasın şimdi ne yapacaksın?

Biraz huzursuz gibisin ama sevin çünkü artık paranoyalar giymiş gecelerin alnındaki bir adak kanı değilsin sen. Özgür olmaya korkup hergün aynaya baktığında gördüğü canavara yenilmemek için kurallar koyan onlar değilsin, sen herkes değilsin ne gerek var bu anlamsızlığa ?

Bu his güzel değil mi? Onlar için karanlık olan senin için diyalektiğin bir parçası . Hadi koş ve sarıl kendine. Ne duruyorsun? Gökkuşağı ile beslenen yığınla canlı senin renginden korkuyor, senden kaçıyor ama onların arasında saf akorla yanıp tutuşan ve her notayla dans eden, anın akışını siyahın derin duygularıyla yaşayan bir tek sen varsın... Yalnız sen. Sandığın senden uzak gerçek sen...